कशाला उगाच

कशाला बोलुन दुखवायचय
कशाला उगीच
भांडायचय
उगाच कोणाच्या
वागण्यामुळे कशाला
उदास व्हायचय
काल आपले होते
उद्या दुसर्याचे असतील
एखाद्यावर आपला हक्क
उगाच का गाजवाचाय
आहोत तोवर सोबत राहु
प्रेमाने क्षण जगुयात सोबती
उगाच मग वेगळे झाल्यावर
कशाला आठवणीत जगायचय

वारी

वारी पंढरपूराची
भेट माहेरची जणू
पाहता भुवैकूंठास
होतो आनंद थोरसा

नाचती खेळती तीरी
घेवुनी टाळ हे करी
आकाशात पताका नी
सुर्य झाकोळला बघा

ऐसा ब्रह्मानंदाचा हा
नसे अन्यत्र सोहळा
भरतो पैलतीरी ह्या
सकलसंत सं मेळा

पवित्र मास आषाढी
वैष्णव पुण्यतीर्थी
हरतात पापे येथे
चंद्रभागेत नाहता

अनुष्टुभ

महाकाल मेरे

सहस्र है अरि ,परि न भयभीत हु ,
महाकाली की जिव्हा खड्ग का मै मित हु ,
घोष रुद्र के डमरु की ताल मै भयाण सी ,
महाकाल को अर्पित काल का मै गीत हु

बिभत्स वत्स काल का नक्त प्रचंड घोर है
लक्ष हो सहस्र रिपु ,रुद्र गणो मे जोर है
असुरो के शुल आज खणक रहे अखंड से
त्रीशुलधारी शिवभैरव का मै भी मार्तंड हु

संकट के सामने उंचे बडे मंदर है
क्लेष तनमात्र न, शिव मेरे अंदर है
कुचल दे जो हलकेसे वो मै तेरा पैर हु
मेरे महाकाल मै तो तेरा ही अंश हु

बाजी©
omkarpandav.blogspot.com