एक असंग सहवास

सुंदर खळखळणार्या नदी काठी खुप पक्षी येत असतात...
    पहीले तर ते अनोळखी असतात आगंतुकासारखेच ...
अंतर असते त्यात ...आपल्यात...
      हृदयांत मनात विचारात ....अनभिज्ञ पुर्णतः
         परंतु काळा ने हळुहळु कसलीशी बॉंडीग बनते
त्यांच्यात आपल्यात...
रोज तीच नदी तीच जागा तेच पाणी हे सगळ असल तरी मन मात्र त्या पक्ष्यांनाच शोधत असतं..
वास्तविक त्यांची आपली कसलीही ओळख नसते,
कसले संभाषण नसते तरीही ,
       एक धागा अज्ञातपणे बांधला गेलेला असतो ....
हृदयाचा आपल्या ....त्यांच्याशी..
कदाचित त्याना कल्पना नसते ..ते गुंग असतात आपल्याच धुंदीत ....
आणी
अचानक एक दिवस ते पक्षी तो थवा निघुन जातो .....
   आणी
आपण मात्र ,
आपली नजर मात्र शोधत असते
....त्यांच्या पाऊलखुणा.....
कसली भावनेची नाळ असते ही ?

बाजी©
       

अर्धवट .....

आपल्या जगण्याच्या वाटा बदलल्या
आपले गुंफलेले हात सुटले
ते आश्रु तो एकांत ते दुःख ....सगळ मागे पडलय..
एव्हाना
तु गेलीस तेवा ज्या कोपर्याने माझे दुःख पाहीले ......
तो  ...तो ही मला अनोळखी झालाय....!
परंतु काहीसे काहीतरी अजुनही
त्या ठिकाणीच थांबलेय....
काय आहे ते कळतय तुला?
नाही नं ....
मला ही नाही....!
माझं आयुष्य चालत राहत .....तुझ चालत तसच..!
नाक श्वास घेतं..
हृदय ब्लड पंपिग करत राहत ...
मि चालत असतो ,    जगत असतो ...
माणसे भेटतात ...मला खुलवतात ...हसवतात ..त्रास ही देतात ...
.आणी दिवस सरतो ...रात्रीही सरतात ..
तुझं ही असच आहे नं
पण बघ ना ..
किती ही कुठे कसा ही मि गुंतलो
,.............................
तरी कोणी काहीही आणी कधीही
    थांबवत नाही मला..!
मि थांबतो....
फिरुन फिरुन  तिथेच ...!
.....तिथेच !
.......काहीतरी अजुनही अर्धवट सुटलेलं आहे  ..... !
कारण
अशा अर्धवट सुटलेल्या गोष्टी मनाला कायम त्रास देत राहतात...!
  हो ना !
अपुर्ण मी अपुर्ण तु अपुर्ण  कहानी आपली
अपुर्ण सुर अपुर्ण ताल  अपुर्ण प्रेमगीत आपुले
अपुर्ण हाथ अपुर्ण साथ अपुर्ण प्रवास आपुला
अपुर्ण वात अपुर्ण रात अपुर्ण सहवास आपुला
अपुर्ण मन अपुर्ण भावना अपुर्ण नाते आपुले
अपुर्ण मी अपुर्ण तु अपुर्ण कहानी आपुली

बाजी©
 

    

सरोवरासम जीवन

आयुष्य कस माझ्या साठी
अनोळखी सरोवरा सारख झाल बघ
विचित्र खुप विचित्र ......
ज्याप्रमाणे अशा सरोवराभोवती निशब्द शांतता आणी सोबत नैसर्गिक गोंगाट भरलेला असतो
मन ...देखील तसेच झालय
शांत निर्भाव .......
      अन सोबतच
कसल्याशा अमुर्त ,अनामिक गोंधळाने भरलेलं
वरुन पाण्यासारखं शांत वाटतं सर्वाना ...
हसरं आणी आनंदी परंतु त्याआडची चाललेली घुसमट कधी कोणालाच कळत नाही....
आयुष्यात भोवती खुप सुगंध दरवळतो परंतु पाण्याखालील घुसमटीत त्या कडे लक्ष ही जात नाही...
दिवसात सोबत तरी असते मला लोकांची...
परंतु एकांत खायला उठतो मला भुकेल्या मगरी सारखा ..
आणी
आयुष्याच्या उन्हात मिच सुकुन जाऊ  नये ही भिती वाटते
कारण
मिच सुकलो तर जवळ आहेत ते सुद्धा साथ सोडतील म्हणुन
मी सावरुन बाहेर पडतो......

बाजी©
जीवनअर्घ्य

एकट राहणं

खरंच खुप अवघड आहे हे
      अबोल राहणं
कारण आज अबोल राहीलो की त्रास होतो मनाला
   भिती वाटु लागते क्षणांची
कोणी सोबत असेल तरी घुसमट असते आतुन ...
गंभीर अशीच.....
आणी मग भिती वाटु लागते सोबती ची ही
द्वंद्व असते विचारांचे, कळत नाही मला
तुला आठवणे सोपे आहे की विसरने अवघड
कारण दोन्ही वेळी त्रास मलाच होतो...
मग
भिती वाटु लागते विचांराचीही
पुर्णपणे आयुष्याचे क्षण व्यापलेस तु ...
           अथांग असलेल मन व्यापलेस तु....
हे मन का
होऊन बसलय तुझ्या व्यक्तीरेखेचं गुलाम

   अन घेतेय  कोंडुन स्वतःस वेदनेच्या अंधारात.

आणी मग मला भिती वाटु लागते माझ्याच जीवनाची......

जीवनअर्घ्य
बाजी©