थोडीसी उम्र कटाकर ऐ जिंदगी हमने राज कई देखे
काले धुए मे लिपटे कुछ कल कुछ आज कई देखे
न
थी खबर फितरते सुरत की जमाने तेरी
दुनिया मे रहकर हमने हमने नकाबपोश्त चेहरे कई देखै
बाजी
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
पानिपत काव्य
प्रलयलोटला सागर उठला खणाणल्या समशेरी महाभारतासम रण दिसले कुरुक्षेत्राची भुमी भाऊ सदाशिव रणात तांडव काळाग्निसम करीत भिडले शिंद्याचे रण भैरव ...
-
सोडलास हात जेवा गेलीस निघुन अशी बोलवलं ही असत परत पण वाटलं वेळ गेली होती रंगलो होतो सुखस्वप्नात बागडत होतो स्व छंदात मोडुन सुखाची झोप ...
-
देवल गिरावते फिरावते निसान अली ऐसे लबके राव राने सबकी गये लबकी गौरा गणपती आये औरन को देत ताप अपनी ही बारी सब मारी गये दबकी पिरा पैगंबरा ...
-
आरे प्रसाद आरे प्रसाद! तु विनुला पाहीलस का रे ? हापाहापत्या स्वारात रवी विचारत होता! आत्ताच तर इथ होता ! कुठे गेला कुणास ठाऊक ! खांदे उड...
No comments:
Post a Comment